De kloof en de rivier van de Gaitanes gezien vanaf de noordkant

Route van de Caminito del Rey: lengte, wandeltijd, onderdelen en wat je meeneemt

Gepubliceerd 21 november 2026 · Onafhankelijke gids

De Caminito del Rey is een lineaire wandeling in één richting, van noord naar zuid: je begint in Ardales, bij het stuwmeer Conde de Guadalhorce, en eindigt in El Chorro in de gemeente Álora. Volgens de eigen cijfers van de beheerder is de totale lengte 7,7 km, waarvan ongeveer 2,9 km het gecontroleerde deel tussen de twee poorten van het plankier is (1.550 m plankier en 1.405 m pad door de Valle del Hoyo); de rest zijn toegangs- en uitgangspaden. Reken op drie tot vier uur van de weg tot het eind, waarvan ongeveer 150 minuten in de kloof zelf. Het gaat grotendeels bergaf, met een hoogteverschil van zo’n 150 m tussen begin en eind, maar onderweg zijn er klimmetjes en trappen.

Deze gids loopt de route op volgorde door, stuk voor stuk, aan de hand van de afstandsmarkeringen die in het plankier zijn gegraveerd, en eindigt met wat je aantrekt en wat je mag meenemen. Voor het boeken zie je de gids over kaartjes; voor de wandeling vanaf de parkeerplaatsen en de bus zie je de gids over de noordingang (acceso norte).

De route in één oogopslag

Richting Eén richting, van noord (Ardales) naar zuid (El Chorro, Álora)
Totale lengte, van weg tot bus 7,7 km (FAQ van de beheerder); de routepagina rondt af op 8 km
Gecontroleerd deel, van poort tot poort 2.955 m: 1.550 m plankier, 1.405 m pad
Totale tijd Drie tot vier uur
In de kloof Ongeveer 150 minuten
Hoogteverschil Ongeveer 150 m, grotendeels bergaf
Hangbruggen De oorspronkelijke, 35 m lang en verankerd op 105 m hoogte; een nieuwe brug van 110 m (sinds 10 juni 2026), op hooguit 50 m hoogte
Toiletten Bij het kaartjesloket aan de ingang; onderweg geen
Terug Pendelbus vanuit El Chorro, € 2,50, contant

Waarom de afstanden niet overeenkomen

Lees drie pagina’s over de Caminito en je ziet drie verschillende lengtes. Ze kloppen allemaal; ze meten alleen iets anders.

  • 2.955 m is de afstand van de beheerder tussen de ingangs- en uitgangspoort van het gecontroleerde deel: 1.550 m plankier en 1.405 m pad of bosweg.
  • 2,9 km is hetzelfde stuk, afgerond, in de FAQ van de beheerder.
  • 3200 m is het getal op de laatste afstandsmarkering bij de zuidelijke poort. De markeringen tellen vanaf het begin van het plankier en rekenen de trappen en omwegen mee.
  • 3,52 km is het middendeel van de route zonder toegang voor voertuigen, uit het risico-informatiedocument van de beheerder.
  • 5,4 km is de kortste versie van de hele wandeling, van de weg tot de bus terug, via het kortere toegangspad.
  • 7,7 km is de volledige lengte met de langere toegangs- en uitgangspaden, uit de FAQ van de beheerder; de routepagina rondt af op 8 km.

Twijfel je of je het aankunt, ga dan uit van 5,4 km tot 7,7 km: dat is wat je benen echt afleggen, afhankelijk van welk toegangspad je neemt.

Voor de poort: de twee manieren om binnen te komen

Het plankier begint niet aan de weg. Vanaf het gebied van restaurant El Kiosko aan het stuwmeer loop je bergaf naar een controlehuisje bij de oude waterkrachtcentrale van Gaitanejo, waar de gecontroleerde route begint. Er zijn twee paden.

Toegang Lengte Tijd Hoe het is
Toegang 2: voetgangerstunnel 1,5 km Ongeveer 20 tot 25 minuten Een tunnel van 150 m, dan een smal pad dat aansluit op de dienstweg van Gaitanejo omlaag naar de stuwdam
Toegang 1: pad van Gaitanejo 2,7 km Ongeveer 35 minuten Begint bij de Túnel Grande naast El Kiosko; een bospad omlaag tot op rivierniveau

Volgens de verplichte regels van de beheerder ligt de poort op 25 minuten lopen via de kortste route vanaf El Kiosko, en moet je er 30 minuten voor je tijdslot zijn. Het langere pad komt langs de ruïnes van grotwoningen en de tafoni, een afgeronde holte in de zandsteen die ten onrechte de “gotische boog” wordt genoemd, dus het is de moeite waard als je tijd hebt. De gids over de noordingang behandelt parkeren, de pendelbus en welk pad je kiest.

Het controlehuisje

Bij het huisje naast de stuwdam van Gaitanejo worden je kaartje en identiteitsbewijs gecontroleerd, wordt naar je schoenen gekeken en worden verboden spullen tegengehouden: onder meer paraplu’s, wandelstokken en selfiesticks. Je krijgt een helm, die je de hele route draagt en in El Chorro weer inlevert. Daarna worden bezoekers per tijdslot in groepen ingedeeld, en vertrekt er elke 10 minuten een groep. Er zijn hier toiletten (het kaartjesloket bij de ingang heeft 8 unisekscabines) en daarna pas weer bij de uitgang, dus maak er gebruik van.

Van het huisje tot het begin van het plankier is het ongeveer 10 minuten lopen, langs een klein uitzichtpunt over de stuwdam en een paar treden omlaag.

Deel 1: de kloof van Gaitanejo

De eerste kloof komt bijna meteen. De kloof van Gaitanejo is van wand tot wand nog geen 10 m breed, en het plankier is aan de zijkant boven de rivier vastgeschroefd. Hier kijken de meeste mensen voor het eerst echt naar beneden. De vloerplanken geven de afgelegde afstand aan: elke 50 m een markering, tot aan het uitzichtpunt Rocas Llanas.

Vlak bij het begin hangt een marmeren plaquette over de heropening. Daarop staat 26 maart, maar de wandeling ging pas op 28 maart 2015 weer open: na de vliegramp met Germanwings die week werd de ceremonie door drie dagen nationale rouw twee dagen uitgesteld, en de plaquette was al gegraveerd. Kijk ook naar beneden en je ziet het oude betonnen pad onder het nieuwe, nog altijd aan de rots geklemd. De hele restauratie duurde minder dan een jaar.

Deel 2: El Soto en de Tajo de las Palomas

Tussen de eerste en de tweede kloof wijken de wanden uiteen tot een klein gebied dat El Soto heet, waar het plankier via een korte, steile trap van golvende betonnen treden afdaalt tot op rivierniveau. Op de overkant loopt de spoorlijn Málaga-Córdoba, die je de rest van de wandeling met tussenpozen volgt.

De tweede kloof, de Tajo de las Palomas, heeft twee herkenningspunten waar je even voor stilstaat:

  • De Puente del Rey (markering 700 m). Een klein betonnen bruggetje over de rivier; koning Alfonso XIII liep er in 1921 overheen, en daar komt de naam van de wandeling vandaan.
  • Het uitzichtpunt Rocas Llanas (markering 900 m). Een platform dat je via een korte ladder bereikt, met uitzicht naar het zuiden over de Valle del Hoyo en omhoog naar de oranje gevlekte wand van de Tajo de Ballesteros, waar gieren nestelen.

Deel 3: de Valle del Hoyo

Rond de markering van 910 m wijken de wanden terug en stroomt de rivier rustiger. Het middendeel van de wandeling is helemaal geen plankier, maar een pad van aarde en grind door dennen, johannesbroodbomen en struikgewas, langs de lijn van een oud waterkanaal. De markeringen staan hier elke 100 m. Dit is het makkelijkste stuk lopen van de route en het deel met schaduw.

  • Vijver Sapito Pintojo (1380 m). Een schaduwrijk plekje met johannesbroodbomen en twee groepjes bankjes. De beheerder raadt zelf aan hier een paar minuten uit te rusten, te drinken en iets te eten, want je hebt nog een flink stuk te gaan.
  • Casa del Hoyo (2100 m). De ruïne van een kleine boerderij midden in het dal.
  • Het aquaduct van het kanaal. Aan het eind van het dal steekt een aquaductbrug van 35 m uit 1904 over tussen wanden van ongeveer 300 m hoog.

In de Valle del Hoyo moet je op het pad blijven: het in welke richting dan ook verlaten is verboden, vanwege het risico op aardverschuivingen. Op dagen met regen of wind waarop er stenen vallen, kan het personeel bezoekers door een stuk van 300 m van de oude kanaaltunnel sturen, in 2017 gerestaureerd, verlicht en heropend, in plaats van over het open pad, zodat de route niet hoeft te sluiten.

Deel 4: de kloof van Gaitanes

Vanaf de markering van 2500 m begint het tweede plankier, en dit is het deel waarvoor mensen komen. De beheerder noemt het het meest overweldigende stuk van de route: 800 m hangend plankier langs de kloof van Gaitanes, onder wanden van 250 m hoog en meer dan 100 m boven de rivier. Op sommige plekken loopt het nieuwe plankier maar 1 m boven de resten van het oude pad, zodat je precies ziet waar vroegere wandelaars op stonden.

Op dit stuk kom je langs:

  • Het glazen balkon (2690 m). Een klein platform met een glazen vloer dat vanaf het plankier boven de diepte uitsteekt. Een bordje vraagt er niet met meer dan vier mensen tegelijk op te staan.
  • Het fossielenstrand (2750 m). Een verticale wand van gegolfde kalksteen die ooit zeebodem was, met een fossiele ammoniet onder een beschermkap.
  • De gedenkplaten. Op een betonnen vlak voor de hangbrug hangen platen voor mensen die vóór de restauratie van 2015 bij ongelukken in de kloof omkwamen, daar geplaatst op verzoek van hun families.

De hangbrug (de oorspronkelijke)

Bij de markering van 2900 m kom je bij de hangbrug: een metalen loopbrug van 35 m lang, van wand tot wand gespannen en op 105 m hoogte verankerd. De vloer is een metalen rooster, zodat je recht naar de rivier doorkijkt. Voor de opening in 2015 werd hij getest met een belasting tot 50.000 kg, iets om aan te denken als hij onder je beweegt. Wandelaars houden rechts aan en blijven doorlopen.

Dit is het punt dat bepaalt of de wandeling bij wind dichtgaat. De beheerder sluit de toegang als het langs de hangbrug hard waait, dus op een winderige dag is het de brug, en niet de rest van de route, die de doorslag geeft.

De nieuwe brug (geopend in juni 2026)

Sinds woensdag 10 juni 2026 is er een tweede hangbrug vlak bij het eind van de route. Hij is 110 m lang, hangt op hooguit 50 m boven de grond, heeft een loopbreedte van 1,2 m en kan 30 mensen tegelijk dragen. Hij ligt net voor het gebied boven de ijzeren spoorbrug en de tunnel van El Chorro, en wordt aangevuld met 300 m nieuw pad.

Het gaat om de finish. Een studie van de Universiteit van Granada vond een hoog risico op steenslag aan het eind van het pad en aan het begin van het oude pad naar beneden, en de nieuwe brug bespaart bijna een kilometer steile afdaling. Het oude laatste stuk is niet gesloten: volgens de Diputación de Málaga kan wie dat wil het nog steeds gebruiken. Ben je moe of heb je het warm, of houd je niet van losse afdalingen, dan is de nieuwe brug de makkelijkere finish.

De uitgang naar El Chorro

Na het laatste plankier klim je een trap op over de spoortunnel en verlaat je het pad via de zuidelijke poort, bij de markering van 3200 m. Het oude uitgangspad van hier naar El Chorro is 2,1 km, met een korte klim over treden en daarna een lange afdaling om de heuvel heen. Volgens de beheerder is het ongeveer 15 minuten van de uitgang van het plankier naar het controlehuisje waar je je helm inlevert, en nog eens 15 minuten van daar naar het treinstation.

De halte van de pendelbus is op het perron van het station. De bus doet er ongeveer 15 tot 20 minuten over terug naar het gebied van El Kiosko en kost € 2,50 per persoon, contant te betalen in de bus of online bij je kaartje te boeken; één kaartje geldt voor zoveel ritten als je die dag nodig hebt. Volgens de winterdienstregeling van het consortium (1 november 2026 tot 31 maart 2027) vertrekt de laatste bus terug naar boven om 18:00 uit El Chorro en is hij om 18:30 bij El Kiosko (de laatste naar beneden vertrekt om 18:30 uit El Kiosko en is om 19:00 in El Chorro); de eigen pagina’s van de beheerder noemen iets andere tijden, dus controleer de dienstregeling voor jouw datum in de gids over de noordingang.

Het oude pad eronder

Alles waar je vandaag over loopt, is nieuw gebouwd. De oorspronkelijke Caminito del Rey werd tussen 1901 en 1905 aangelegd als dienstpad voor de waterkrachtwerken, tussen de stuwdam van Gaitanejo en de elektriciteitscentrale van El Chorro. Het was zo’n 3 km lang en amper 1 m breed, op ongeveer 100 m boven de rivier aan de kloofwanden bevestigd, en tientallen jaren gebruikten mensen uit de omgeving het dag en nacht (er was elektrische verlichting) om naar school, de winkels en de trein te gaan. Het werd beroemd nadat koning Alfonso XIII het in 1921 liep, en berucht toen het verviel. Na dodelijke ongelukken in 1999 en 2000 werd het gesloten, en eind maart 2015 ging het weer open, herbouwd boven de oude lijn. De veiligheidsgids vertelt dat verhaal uitgebreider.

De route in woorden, van noord naar zuid

  • El Kiosko en het stuwmeer: begin van beide toegangspaden.
  • Toegangspad: 1,5 km door de tunnel of 2,7 km over het pad van Gaitanejo, bergaf.
  • Controlehuisje bij de centrale van Gaitanejo: controle van je identiteitsbewijs, helmen, elke 10 minuten een groep, toiletten.
  • 0 m: eerste plankier, kloof van Gaitanejo, minder dan 10 m breed.
  • 700 m: Puente del Rey, in de Tajo de las Palomas.
  • 900 m: uitzichtpunt Rocas Llanas.
  • 910 m tot het aquaduct: pad door de Valle del Hoyo, schaduw, bankjes bij 1380 m, ruïne bij 2100 m.
  • 2500 m: begin van het tweede plankier, kloof van Gaitanes.
  • 2690 m: glazen balkon.
  • 2750 m: fossielenstrand.
  • 2900 m: hangbrug, op 105 m hoogte.
  • Nieuwe brug: 110 m lang, sinds 10 juni 2026 een optionele kortere finish.
  • 3200 m: zuidelijke poort; uitgangspad, helm inleveren, station en bus van El Chorro.

Hoe lang elk deel duurt

De eigen tijden van de beheerder, bij elkaar opgeteld, verklaren het totaal van drie tot vier uur:

Traject Tijd
Tunnel bij El Kiosko tot het controlehuisje (langere pad) 50 minuten
Controlehuisje tot de ingang van het plankier 10 minuten
Plankier, Valle del Hoyo, plankier 150 minuten
Uitgang van het plankier tot het controlehuisje van El Chorro 15 minuten
Controlehuisje tot het treinstation 15 minuten

Snelle wandelaars op het korte tunnelpad zijn sneller klaar; de FAQ van de beheerder noemt voor de Caminito zelf, van poort tot poort, ongeveer 1,5 tot 2 uur. Maar op het plankier kun je niet lang stilstaan, lunchen is daar niet toegestaan en bij de uitzichtpunten hopen mensen zich op, dus reken op de hele bandbreedte. De beheerder vraagt bezoekers ook rekening te houden met het resterende daglicht voor het geval de wandeling langer duurt dan verwacht, en dat telt op korte winterdagen met een laat tijdslot.

Wat je aantrekt

De schoenenregel wordt bij het huisje gehandhaafd, en mensen worden echt teruggestuurd.

  • Schoenen: goede wandelschoenen of sportschoenen met grip. Teenslippers, hoge hakken en alles wat aan de achterkant niet vastzit aan de voet, zijn streng verboden. De beheerder raadt bergschoenen aan.
  • Kleding: kleed je naar het seizoen. Kleding die niet bij het weer past of je bewegingen beperkt, is in strijd met de regels. Een dun laagje helpt op koele ochtenden in de kloof; in de zomer lichte kleding en een pet die onder de helm past.
  • Regen: paraplu’s zijn niet toegestaan. Wordt er regen voorspeld, dan is een regenjas of iets vergelijkbaars verplicht.
  • De helm: krijg je bij het huisje, draag je de hele tijd, lever je in El Chorro weer in.

Wat je meeneemt, en wat je thuislaat

De lijst van de beheerder is kort en concreet:

  • Water: minstens 1,5 liter per persoon. Bij het begin staan automaten, maar in de kloof is niets.
  • Tussendoortjes: chocolade, energierepen, noten en fruit zijn het enige eten dat is toegestaan. Eet ervoor of erna een echte maaltijd.
  • Zonnebrandcrème, vooral in de zomer.
  • Identiteitsbewijs: je kaartje is persoonlijk en minderjarigen moeten hun leeftijd kunnen aantonen.
  • Een kleine tas: grote rugzakken en tassen zijn verboden, omdat ze andere wandelaars richting de reling kunnen duwen.

Niet toegestaan op de route: wandelstokken, wandelstokjes en krukken; paraplu’s; selfiesticks en statieven; drones; kinderwagens en buggy’s; huisdieren, ook geleidehonden; alcohol. Je mag geen klimgordel vastklikken aan de veiligheidskabel langs de wanden.

Voorzieningen en telefoonbereik

Tussen de ingang en de uitgang zijn geen toiletten, en afvalbakken staan alleen bij de controlehuisjes aan beide uiteinden, dus neem je afval mee. Telefoonbereik is in de kloven vrijwel afwezig, behalve bij Vodafone. Personeel patrouilleert over de route, camera’s houden hem in de gaten, en de bevestigingen van de leuning dragen een positiecode zoals 102N of 54S die je kunt doorgeven als je hulp nodig hebt. Bij een ernstig incident zonder personeel in de buurt bel je 112.

Goed wandelen

  • Houd rechts aan. Rechts lopen is op het plankier een regel, zodat snellere wandelaars aan de binnenkant kunnen passeren.
  • Sta niet stil bij oranje markeringen. Kleine oranje markeringen op de leuningen geven plekken met een hoger risico op steenslag aan; loop daar door.
  • Gebruik het dal. De Valle del Hoyo is de plek om te drinken, iets te eten en uit te rusten; het plankier niet.
  • Kies je tijdslot. In de zomer ontloop je met een vroeg tijdslot de ergste hitte; in de winter laat een laat tijdslot minder daglicht over. De gids over de beste reistijd behandelt maanden, hitte en sluitingen.

Laat je de kaartjes en het vervoer liever aan iemand anders over, dan worden de begeleide opties vergeleken op de tourpagina. Voor gezinnen legt de gids over de Caminito del Rey met kinderen de leeftijdsregel uit en hoe kinderen de route aankunnen.